Simca


 1
 

 
Simca een automerk wat verdwenen is 
 

Tjolk


 
tjolk 
 
 jolk was een drankje in een klein pakje bedoeld voor kinderen. Ik vermoed dat het vanaf de late jaren '70 tot ergens eind jaren '80 in de markt is geweest. Bij de meeste mensen 'van die generatie' borrelen spontaan herinneringen aan schoolreisje en uitstapjes naar de Efteling, een dierenpark, enz. als je de naam alleen al noemt. Alhoewel men het er niet over eens is of het chemische, niet-te-zuipen troep was of juist een heerlijke verwenning. Nostalgie verkleurt en overdrijft waarschijnlijk het smaakgeheugen.


Oorspronkelijk werd Tjolk ooit op de markt gebracht als Sjolk, maar na een rechtzaak van bierfabrikant Skoll, omdat de naam er teveel op zou lijken, werd het Tjolk. De ironie wil dat later de eigenaar van Tjolk een proces aanspande tegen Shoq (een andere chocolade drankje) omdat dit weer teveel op Tjolk zou lijken qua naam.

Tjolk was er in 4 smaken: aarbei (konijn), banaan (aap), chocolade (beer) en melk (koe). Die laatste is nieuw voor mij. Ik kan me in ieder geval niet herinneren die ooit gedronken te hebben. En laten we eerlijks zijn, dat konijn, die beer en die aap. Daar ging het om. als je die zag, dan was alles goed.

 

11 

Het pientere pookje

1

 1

 

 Het Pientere Pookje. Het klinkt als een Suske en Wiske album, maar het is de liefdevolle bijnaam van de Variomatic. Deze uitvinding, een zogenaamde automatische transmissie, is een van de technische hoogtepunten uit de geschiedenis van auto- en vrachtwagenfabrikant DAF. DAF was de afkorting van Van Doorne’s Aanhangwagenfabriek en werd in 1923 opgericht door Hub van Doorne. Later kwam zijn broer Wim bij de zaak en werd ‘Aanhangwagenfabriek’ vervangen door het dan inmiddels correctere ‘Automobielfabriek’. DAF werd een van de trotse exponenten van de vaderlandse industrie – maker van stoere, robuuste vrachtwagen, maar ook van kleine, truttige autootjes. Truttig? Nou ja: laten we zeggen dat de personenauto’s van DAF een beetje een imagoprobleem hadden.

8 Track

 
 
8 track 
 
 track
 
 De 8-sporencassette (ook wel eight-track of 8-track genoemd) is een cassette met daarin een magneetband met acht sporen die in 1956 is ontwikkeld. In de jaren 60 van de 20e eeuw waren deze cassettes voor het opnemen en weergeven van muziek, een tijdlang populair, vooral in autoradio's.

De naam ontleent de cassette aan het feit dat de band acht audiosporen heeft, waardoor vier stereo-opnames parallel kunnen worden opgenomen. Door demagneetkoppen dwars op de looprichting van de band te verplaatsen, kan tussen de vier opnames heen en weer worden geschakeld.

De cassette is op een spoel gewikkeld en de uiteinden zijn aan elkaar gelast, waardoor een eindloze band ontstaat. Op de las is een metalen stripje bevestigd, waarmee een contact wordt bediend dat de koppen cyclisch overschakelt naar de volgende opname. De meeste afspeelapparatuur heeft een knop waarmee met de hand kan worden overgeschakeld.

Door de wrijving op de spoel wordt de band uitgerekt en varieert de snelheid ervan, wat de geluidskwaliteit niet ten goede komt. Toch waren de cassettes een tijdlang populair, vooral voor gebruik in de auto, waar de geluidskwaliteit minder van belang is dan in huis. De 8-sporencassette verdween begin jaren 70 van de twintigste eeuw van het toneel, om plaats te maken voor de populairdere compact cassette.

Spoetnik drankje

 spoetniks

 

Spoetnik

Wat heb je nodig:

Grote glazen, rietjes koude frisdrank met veel prik zoals cola 7up of cassis, koffiemelk , suiker en schoonmaakdoekje.

 Bereiding:

Giet een scheutje koffiemelk in een glas, schepje suiker erbij en roeren maar. Giet dan voorzichtig wat frisdrank ( oftewel prik) erbij. Wel opletten want als reactie gaat het drankje heel hard schuimen en …… overstromen.

Drink snel zoveel uit het glas dat ’t er niet meer overheen bruist.

Rietje erin en klaar.

Frisdrank Snor

snor

 

1,2 

 

Fris met schuim erop. Dat smaakt snor!' Met deze boodschap maakte frisdrankproducent Vrumona in 1982 reclame voor Snor in bladen als Tina en Donald Duck.

Het bijzondere van deze alcoholvrije variant van Shandy was de dikke schuimkraag. Als je een slok nam, kreeg je een mooie snor. Net als pappa van zijn bier.

Korte tijd was Snor populair, maar de nieuwigheid was er snel van af. Die snor bleef maar even staan en bovendien vonden veel kinderen Snor erg vies. Ongeveer een jaar na de introductie was Snor alweer uit de schappen verdwenen.

De lach

lach

lach 69 

 

De Lach. Een weekblad voor heren

Bijna vijftig jaar lang konden de Nederlandse mannen bij de kapper De Lach lezen. Het eerste nummer verscheen in 1924. Tijdens de oorlog kreeg De Lach een verschijningsverbod.  De formule van het blad zou tot in de jaren zestig grotendeels ongewijzigd blijven.
Populair was de rubriek Lachfilmpjes met moppen en cartoons. Verder fotó's van schaars geklede vrouwen, met name filmsterren en starlets. Er stonden ook verhalen in, maar de gemiddelde lezer was toch vooral geïnteresseerd in de foto's.  

Berm tourisme

bermtourisme

 Bermtoerisme of bermrecreatie was een fenomeen dat begin jaren zestig in Nederland opkwam. Mensen parkeerden hun auto langs de weg en gingen dan gezellig met het hele gezin picknicken in de berm, zonder te zoeken of er op enige afstand van de weg niet een leuker plekje was.

 

Dolle Mina

1o eisenbaas in eigen buik

 Dolle Mina begon in september 1969 als een handvol vrouwen én mannen, die uit eigen ervaring onvrede deelden met de plaats en de mogelijkheden van vrouwen, zowel in hun privéleven als in de maatschappij. Ondanks de formele rechten die vrouwen in 1970 hadden, was er nog veel onrecht en achterstelling. Dolle Mina bestond uit leden van de Socialistische Jeugd (SJ) die voorstander waren van een nieuwe vrouwenbeweging. Hun inspiratiebronnen waren actievoerende vrouwen in de VS en de Maagdenhuisbezetting in Amsterdam. 

 

Nozems

nozemnozem 2 

 

De eerste duidelijk uitgesproken subcultuur in Nederland waren de nozems, die zich onderverdeelden in pleiners en de dijkers. Het woord ‘nozem' stond voor Nederlands-Onderdaan-Zonder-Enig-Moraal.[2] Deze jongeren stonden symbool voor de betere middenklasse en de lager geschoolde arbeidsklasse. De verschillen tussen deze twee groepen uitten zich in verschillende interesses, kleding en muzieksmaken, maar ook in gevechten tussen de twee. Nozems kenmerkten zich door brommers, leren jassen, een sigaret in de mondhoek en een transistorradio waaruit rock 'n' roll klonk. Vaak stonden ze op straathoeken en stadspleinen, net zoals de huidige hangjongeren.

Elastieken

elastieken

 Een spel dat wij vroeger vaak deden was elastieken. Het was een echte rage! Vooral onder de meisjes. Op het schoolplein deden we niets anders meer. Het was alleen niet zo leuk als je de hele tijd moest staan om het elastiek open te houden voor een ander.Het leukste was om zelf te springen en de figuren uit te voeren.

Silly Putty

silly putty 

 

In 1968. Het stukje kunstrubber had de wonderlijke naam Silly Putty en was een bijproduct van een militair experiment uit 1944 in Amerika om kunstrubber te fabriceren. In 1951 kreeg speelgoedwinkelier Paul Hodgson het in handen. Hij wist in vijf jaar tijd 32 miljoen kluitjes te verkopen. Silly Putty kon je kneden, je kon het laten stuiteren, breken en plaatjes mee kopieren. De vleeskleurige massa werd in eitjes verkocht.

In 1968 overspoelde het stuiterkleitje Nederland. Vooral schoolkinderen kochten het massaal. Silly Putty was wel duur. Wie de grootste klont had was dan ook een hele gozer/meid op school. Door het gebruik vervuilde Silly Putty. Drukinkt, zand, haartjes en vet van de huid veranderde de roze bal al gauw in een grijs, grauw, afzichtelijk balletje. De gekoesterde kluitjes kneedplastic vielen ten prooi aan hygienische moeders.

De rage heeft in Nederland maar kort geduurd, een a twee jaar. In Amerika worden nog steeds een paar miljoen klonten per jaar verkocht.

Treets

treets

 

De slogan was 'smelt in je mond ,niet in je hand 

Puch brommer jaren 60

Puch Eind jaren zestig, op het hoogtepunt van de hippie-tijd, had iedereen een Puch. Of juist niet. "De Puch-rijder was tegendraads. Die draaide zijn spatborden om en droeg zijn helm achterstevoren. Om dat tegendraadse uit te drukken. Je had toen twee stromingen: de hippies -dat waren de Puchrijders- en de buikschuivers. Die reden Zundapp en vooral Kreidler".